Het is alweer even geleden sinds het laatste reisverslag(je) gemaakt is. Maar ik heb in de tussentijd zeker niet stil gezeten, alles behalve eigenlijk...
In de buurt van Sydney in het plaatsje Gerroa heb ik een 5-daags surfcamp gehad. Goeie sfeer, leuke mensen en veel lol op de golven! Enig minpuntje was het weer wat nogal tegenzat (voor mijn huidige maatstaven dan); zo rond de 20 graden en veel regen. Dus niet echt ideaal surfweer. Desalnittemin was het zwaar genoeg. De eerste paar dagen ben je al blij als je uberhaupt staat op je surfplank, laat staan dat je dit ook enkele seconden of zelfs een hele golf volhoudt. Je begint dan ook met oefenen op de zogeheten 'white waves', wat golven zijn die al gebroken zijn en waardoor het water wit kleurt. Als dit aardig lukt (wat dus na vallen en opstaan ook wel lukt) kun je proberen de 'green waves' te 'rippen'. Dit zijn golven die nog moet gaan breken en waarvan het water in ons geval groen was. De Aussies doen allemaal niet zo moeilijk met namen geven... Ook al vraag ik me dan wel af of de 'green waves' in het Caribisch gebied dan ook ' blue waves' heten. Uiteraard werd vrijwel iedere zware surfdag afgesloten met een flinke maaltijd en een biertje. Dat heb je dan toch ook wel verdient dacht ik zo. Zeker als je de volgende morgen opstaat en je ineens spierpijn hebt op plekken waarvan je niet eens wist dat deze spieren bevatten. Al met al een zeer geslaagd surfcamp, maar als het weer beter was geweest was het helemaal top geweest.
Inmiddels zijn Niels (Fine) en ik naar Katoomba getrokken. Dit is zeg maar de 'hoofdstad' van The Blue Mountains, een prachtig natuurgebied met veel bergen, een aantal watervallen en stukjes regenwoud. Ook hebben we de wereldberoemde Three Sisters rotsformatie gezien. De eerste dag hebben we een wandelroute van ongeveer 3 uur gelopen. We zijn begonnen bij The Katoomva Cascades, langs Further Staurs en via The Three Sisters, door het Leura forest en de Leura Cascades door naar het stadje Leura. Dit is van oorsprong een aboriginal stadje en Leura betekent in het Aboriginal 'lava' (Zo toch nog een stukje educatie tussendoor).
De dag erna hebben Niels en ik The Grand Canyon walk gelopen. Als eerste met de bus erheen. Of ja, erheen....de buschauffeur zette ons langs de snelweg af en zei dat we nog 3,5 km moesten lopen... Dus daar stonden we dan met eten en drinken maar zonder kaart en kompas. Klein leerpuntje wellicht voor de volgende keer. Maar we gingen vol goede moed verder en nadat we een ontzettend aardige gepensioneerde meneer om de richting gevraagd hadden, vonden we toch de goede weg. En het is dat de auto van de beste man weg was anders had hij ons nog een lift willen geven ook. Eenmaal aangekomen bij The Grand Canyon bleek dat deze tocht ongeveer 3-4 uur zou duren en het een best pittige tour zou worden. De tocht zelf was super! Heel mooie natuur, mooie uitzichten en de temperatuur was ideaal. We kwamen zowaar nog regelmatig mensen tegen, zelfs mensen die al lang en breed gepensioneerd waren en dat terwijl het op een aantal stukken een pittige tocht was. Maar al met al zeker de moeite waard! Ik zal proberen binnenkort wat foto's hierover toe te voegen.
Vanavond pakken Niels en ik de nachttrein naar Melbourne, waar we een aantal dagen willen doorbrengen. En vanaf daar ligt het nog helemaal open dus er is nog wat brainstormen te doen!
Voor nu heb ik het wel ff gehad, bijna kramp en het stukje is ondertussen toch een stuk van formaat geworden (in ieder geval letterlijk).

Cheers!