Dat 30 dagen te kort zijn om Thailand te verkennen lijkt mij duidelijk. Vandaar dat ik nog 15 dagen extra wil verkrijgen door een tochtje naar Burma te maken. T weer is (meestal) goed, het landschap is skon en er is veel te zien.
Maar goed, beginnend bij het begin (van het einde?); Bangkok. Op 12 september kwam ik aan in Bangkok. Op het vliegveld was het een drukte van een jewelste en het verkrijgen van het visa vergde een uurtje in de wachtrij staan. Hierna maar een taxi gepakt naar het epicentrum van het knotsgekke toerisme in BKK; Khao san road. Ik deelde de taxi met een Ier die ik in het vliegtuig had ontmoet en we besloten maar meteen een borrel te doen na de uitputtende vlucht... En als er 1 ding de drinkscene in Thailand typeert, zijn het de buckets. Letterlijk emmertjes met vloeistof erin die doorgaans een hoge concentratie alcohol bevat. De eerste ging vrij goed, de 2e ook wel. Maar daarna begon t toch vrij snel te draaien en begon ik maar met t terugvinden van mijn bed. De Ier was ondertussen al huiswaarts gegaan met een 'vriendin' die hij eerder had ontmoet, zo zei hij. Dat ze Thais was en dat ze samen na 5 minuten aan de pool tafel gestaan te hebben, maar meteen vertrokken was op zijn minst merkwaardig voor mij op dat moment. Later kwam ik erachter dat dit vrij normaal is in Thailand.
Maar goed, de volgende morgen toch maar even bangkok gaan verkennen. Tempels bezoeken, karrevracht gouden buddha's bekijken en het knotsgekke verkeer van BKK ontwijken, kost toch wat tijd. Later die dag zou ik Max ontmoeten, waar ik in OZ mee heb gewerkt op de farm. Gelukkig zagen we elkaar dit keer onder een wat meer relaxte atmosfeer. We besloten samen een drankje te doen en na een aantal biertjes hadden we het lumineuze idee om een pingpongshow te bezoeken. Gelukkig hoef je hier niet lang voor te zoeken want binnen een minuut hadden we een tuktukchauffer gevonden die ons wel wilde brengen. Het was toch enigszins verontrustend wat voor een trucjes vervolgens voorbij kwamen. Ik zal de details maar niet prijsgeven.
Na een paar dagen Bangkok besloten Max en ik samen het noorden van thailand te gaan verkennen. We wilden beginnen bij Ayuthaya, wat de oude hoofdstad is en mooie ruines bevat, maar het bleek dat dat gebied overstroomd was door hevige regenval. Ayuthaya ligt ongeveer 100 km ten noorden van bkk, dus ook in bkk kregen we wat regenval. Vandaar dat we besloten om eerst helemaal naar het noorden te gaan, naar Chiang mai. Hier begonnen we met een 3 daagse jungletrekking, afgewisseld met bamboerafting en een ritje op een olifant. Het bamboerafting was eigenlijk gewoon zitten op een bamboevlot, terwijl een thaise kerel stuurt. Niet echt spectaculair dus...en de olifantenrit was leuk, maar eigenlijk wel verontrustend om te zien dat ze grote kettingen om de nek hangen en een soort van kleine pikhouweel gebruiken om de olifant aanwijzingen te geven. Het trekking gedeelte was wel erg vet. Zweten geblazen maar het uitzicht was erg mooi.Er lopen wel paden door de jungle, dus we hoefden geen machette te gebruiken om door de jungle te hakken. Zo Indiana Jones was het ook weer niet. De eerste nacht spendeerden we in een thais dorpje in de bergen, wat dus vrij afgezonderd is. Hier sliepen we in een houten hut op een houten matras eigenlijk, niet heel comfortabel maar na een dag door die jungle wandelen sliep ik toch vrij prima. Niet in de laatste plaats doordat we een gezellige groep hadden die wel een biertje lustte. De tweede avond hadden we een slaapplek direct naast een waterval. We konden zelfs wat vissen en we eindigde met een opbrengst van ongeveer 10 visjes. Deze zou de gids op de bbq gooien, maar uiteindelijk zijn ze gewoon teruggezet. Na de jungletrekking was het weer vroeg dag de volgende dag, want er stond een tripje naar Chiang Rai op het programma. Ook wel the golden triangle genoemd. Burma, Laos en Thailand komen hier samen en hier werd vroeger opium verhandelt. Nu komt dit helaas niet meer voor, wat een kleine teleurstelling was. Ook bezochten we de White Temple, wat een witte tempel is zoals de naam al voorspelt. Het is een tempel die totaal anders is van de traditionele tempels en erg mooi is. Echt een aanrader. Wat volgde was een boottrip naar Laos, waar je speciale whisky kunt kopen. Zoals tijgerpeniswhisky, slangenwhisky en allerlei andere soorten. Ze zeggen dat je per glaasje 5 jaar jonger wordt. Ik persoonlijk vind 23 wel een goeie leeftijd dus sloeg ik het proeven maar over. Hierna nog een bezoekje gebracht aan de langnek mensen stam. Hier is het traditie dat de vrouwen vanaf hun 5e levensjaar gouden ringen om hun nek dragen en dit per jaar opbouwen. Het nut ervan of waar het vandaan komt is niet geheel duidelijk. Helaas leek het meer op een dierentuin doordat ze nogal gewend waren aan toeristen en ze gewoon op je wachtten met souveniers. Ook kun je met ze op de foto, ze poseren zelfs. Dit heb ik maar over geslagen want dat deed me iets teveel denken alsof je met een dier uit de dierentuin op de foto gaat. Maar al met al was de trip wel aardig, met de witte tempel als hoogtepunt.
Hierna hebben we CHiang mai per scooter verkent. De bergen in, snelweg op; we hebben behoorlijk was km's gemaakt. En het lijkt er zelfs op dat het verkeer een soort van georganiseerde chaos is. mensen verwachtten dat scooters links en rechts inhalen en tussen auto's door zigzaggen. Dus dat hebben we maar gedaan en ik heb zelden zoveel lol gehad. NIet in de laatste plaats doordat onze scooters zelfs de 115 km/u aantikten...Maar gelukkig geen ongelukken gehad dus het was allemaal goed. Ook kwam ik Marloes tegen (voor degene die haar niet kennen; we wonen in dezelfde wijk in Nuenen), hoezo kleine wereld? Hoe vaak kom je iemand tegen die je van thuis kent, aan de andere kant van de wereld? Dus dat was reden voor een drankje.Delaatste dagheb ik een Thaise kookcursus gedaan. Een groene curry, kip in kokosmelk soep, Pad Thai en sticky rice met mango was de opbrengst en het smaakte fantastisch, al zeg ik t zelf.Dus dat kan ik mooi weer proberen te reproduceren als ik thuis ben :).

Na Chiang mai besloten we dan toch naar Ayuthaya te gaan omdat het niet meer overstroomd was. We namen de nachtbus en ons wachtte een 9 uur durende rit. Wat niet eens zoveel is omdat ik niet gewend ben aan Australie waar alles ver van elkaar ligt. We kwamen om 4 uur in de ochtend aan en voorbereidt als dat we waren hadden we natuurlijk geen hostel geboekt. Na een taxiritje kwamen we aan in de hoofdstraat waar de meeste guesthouses en hotels zitten en natuurlijk was alles dicht. Gelukkig vonden we een guesthouse waar ze een aantal banken hadden staan, dus zijn we daar maar gaan zitten tot we konden inchecken. Blijkbaar is er in Ayuthaya naast de ruines (die allemaal in het centrum liggen) en de floating markets niet veel te zien. We besloten een fiets te huren en maar 1 nacht daar te blijven. de ruines zijn erg mooi, helaas was degene die er het veelbelovendste uitzag, gesloten omdat er nog teveel wateroverlast was. Ook de floating markets zijn een bezoekje waard, maar maar het was niet zoals op de foto's. Geen kleine bootjes met handleswaar erin. Maar gewoon grote houten huizen gebouwd op het water waar je van alles kunt kopen.
De volgende morgen namen we een minibus naar Kanchanaburi, waar veel herinneringen aan de 2e wereldoorlog te vinden zijn. Zo is er een brug over de rivier die gebouwd is door de POW's (Prisoners of war) in opdracht van Japan meen ik. We besloten het museum maar te skippen en het een en online op te zoeken wat er nou precies hier gebeurt was. De volgende morgen wilden we naar het Erawan nationale park gaan, waar je watervallen en grotten kunt zien. Maar deze morgen overkwam mij de nachtmerrie waar 'je normaal wel over hoort, maar dit zal jou toch niet gebeuren'...mijn creditcard was gestolen en de beste dader is lekker gaan shoppen in bkk. godzijdank had ik een limiet op mijn creditcard staan dus ik heb nog wel wat over, maar ondertussen was ik wel 1100 euro en wat wisselgeld armer. De dief heeft een vroege Kerstmis denk ik zo. De rest van de dag was het bellen naar de bank om mijn kaart te blokkeren, en naar de lokale politie gaan om aangifte te doen. Nogal een domper tussendoor maar goed, ik kan er nu verder toch niks aan doen. Behalve door te genieten van de rest van me trip en verder niets meer te verliezen.
Na Kanchanaburi was het weer terug naar bkk, om daar een avondje stappen in bkk te beleven, op uitnodiging van Marloes. We konden in haar flatje crashen dus dat was natuurlijk helemaal toppie. De volgende dagen bestonden uit een mix van chillen, chinatown verkennen, biertje drinken, uitkateren en weer overnieuw beginnen. Clubbing kennen ze wel in bkk en je vindt er ook genoeg dames die maar wat graag met je naar huis willen, tegen betaling uiteraard. Op mijn laatste dag in bkk, na een avondje goed stappen, besloten we een ontbijtje bij macD te doen. Je hoort altijd dat je vroeg of laat ziek wordt van het Thaise eten, het water/ijs of iets dergelijks. In mijn geval was het de Thaise macD waar mijn spijsvertering geen vrede mee kon maken. Niet echt ideaal aangezien ik later die dag de nachttrein pakte naar Koh Tao (waar ik op het moment van schrijven ben). Gelukkig was het allemaal goed uitgevallen. Om 4 uur 's ochtends kwamen we aan in Chumpton, waar ik van de trein af moest. Nu was het wachten op de bus die me naar de pier zou brengen, om daar de ferry te pakken naar het eiland Koh Tao. Koh Tao is een schitterend eiland met mooie stranden, helderblauwe zee en een relaxte vibe. De afgelopen dagen heb ik gedoken, scootertje gehuurd en het eiland verkent en bovenal gerelaxed aan het strand waar ik (geloof t of niet) echt even aan toe was. Vandaag ook nog mijn 1e Thai massage gehad (ja die ene zonder happy ending, dankuwel) wat een groot succes was. Ik wist zelf niet dat ik zo flexibel was. Je hoort altijd verhalen dat een Thai massage eigenlijk betekent dat een Thais vrouwtje op je rug gaan staan springen; het scheelt niet veel kan ik zeggen. De massage zelf is niet heel comfortabel, maar erna voelde ik me wel kiplekker :). Gisteravond ook lekker Engels voetbal gekeken met wat mensen uit mijn hostel, dus ik ben zeer tevreden op t moment. Wat toch wel noemenswaardig is: ik geloof dat ik gister voor de eerste keer sinds ik NL 11 maanden geleden verliet weer gekookte aardappels gekeken, deze zaten in mijn Massaman curry die erg goed smaakte. Tis maar dat je t weet...
Vanavond pak ik de boot/bus naar Phuket. Hier ga ik even rondkijken en ook een visarun doen naar Burma, om zo nog 15 extra dagen in Thailand te verkrijgen, zodat ik het gebied rondom Phuket ook kan verkennen voordat ik naar Maleisie en uiteindelijk Singapore ga.
Zo, mijn excuses voor de lap tekst maar ter verdediging: hij had dubbel zo lang kunnen zijn. Ik heb zoveel gedaan de afgelopen 3 weken dat mijn hoofd bijna overliep.

Groeten!