Reporting vanuit Motueka, een plaatsje dichtbij het Abel Tasman National Park, met een roodverbrande rug.
Gisteren een 5 uur durende wandeling in het Abel Tasman park gemaakt samen met een Chinese kerel die ik gister ontmoet heb in het hostel. Om 8 uur in de ochtend hebben we gister een bus gepakt naar Marahau, vandaar de watertaxi naar Bark Bay gepakt en vanaf Bark Bay terug gelopen naar Marahau. Marahau is het plaatsje wat aan het park grenst en vanwaar een gratis bus je terugbrengt naar Motueka. De wandeling opzich was vrij eenvoudig, de paden waren goed toegangbaar en voornamelijk vlak. Het was af en toe flink klimmen maar het uitzicht was op meerdere plekken absoluut de moeite waard. Mocht je dicht lezen en nog een kampeerbestemming zoeken voor over een jaar; ga reserveren voor het Abel Tasman. Er zijn diverse campsites waar je een tentje kunt opzetten en onder de sterren een drankje kunt nuttigen. Vanwege tijdsdruk heb ik hier dus niet voor gekozen maar het lijkt mij echt ontzettend gaaf om dat te doen. Je kunt het park in ongeveer 3 dagen doorlopen, waardoor je 2 nachten moet kamperen. Ook zijn er diverse hutten te huur voor degene die geen zin hebben om een tent mee te sleuren.
Morgen ga ik naar Frans Josef, een plaatsje waar de gelijknamige gletsjer de grootste bezienswaardigheid is. Dit is een van de must-have-seen locaties in N-Zeeland, dus wie ben ik om dit over te slaan? Ook kan men daar voor het pleizer uit een vliegtuig springen van een paar duizend voet hoogte. Hiervoor heb ik een verzoek de digitale snelweg opgestuurd en zojuist ook nog de bevestiging ontvangen, dus de 21e ga ik springen!
Na deze heugelijke mededeling toch maar even terug in de tijd. Na Auckland ben ik verder het Noordereiland afgedaald naar Rotorua. Rotorua staat bekend om de 'thermal baths' , natuurlijke heet waterpoelen die verhit worden door de onderliggende vulkanische hitte. Helaas zat het weer nogal tegen toen ik er was dus heb ik alleen deze baden kunnen zien. De 2 dagen erna regende het bijna constant. Toch was het nog vrij gezellig in het hostel. Ik heb een Kiwi kerel ontmoet waar ik het goed mee kon vinden. We hebben zelfs gezamelijk een punchnight georganiseerd, wat erg gezellig was (zie foto op mijn Facebook). In totaal hebben we met 10 personen geld gepot en hiervan de ingredienten gekocht.
Na Rotorua is de reis verder vervolgt naar het Tongariro National Park. Hier kan men de Tongariro Crossing doen, een wandeling van ongeveer 20 km. over vulkanische bergen, door een gigantische crater en als het weer goed is kun je ook nog Mount Doom zien, wat schijnbaar een berg is die gebruikt is in The Lord Of The Rings films. Aangezien ik hiervan niet de grootste fan ben, maakte het mij weinig uit maar er waren genoeg mensen die alleen al speciaal voor die berg de wandeling wilden doen. Elk hostel in de buurt heeft een shuttlebus die de mensen afzet bij het begin van de wandeling en aan het einde ook weer oppikt. De chauffeur vond het verstandig om op de ochtend van de geplande wandeling ons nog te vragen of we deze wandeling wel zeker wilden doen vandaag, omdat het weer slecht was. Omdat het die dag de enige mogelijkheid was voor de komende dagen besloot bijna iedereen het te doen. Ik geloof dat we het eerste half uur wat regen hebben gehad, waarna het opklaarde en het weer beter werd. Ideaal dus, zeker aangezien het na onze wandeling weer slechter leek te worden. De dag erna werden er zelfs windstoten van 110 km/u gemeten. Dan wil je dus niet bovenop die berg staan.
Na Tongariro was het de beurt aan Wellington. ' Windy' Wellington om precies te zijn, want het waait er non-stop. Om moe van te worden, letterlijk en figuurlijk. 1 Dag heb ik een wandeling gemaakt door het centrum. Vooral het Te Papa museum was de moeite waard. Dit museum behandeld een deel van de Maori geschiedenis, het ontstaan van Nieuw-Zeeland en de te verwachten toekomst met oog op mogelijke vulkaanuitbarstingen en aardverschuivingen. Ook werden de natuur en de dieren van Nieuw-Zeeland op een leuke manier behandeld. Veel interactieve dingen zoals computers en bewegende modellen die dingen toelichten. Een van de indrukwekkendste dingen was een echte Reuzeninktvis die jaren geleden bij Antartica gevangen is. Deze is vrij goed bewaard gebleven en ligt nu in sterk water in een gigantische tank in het museum. Maar de tentoonstelling over de manier van leven van de Maori en hun geschiedenis was nog wel het mooiste. Ze proberen als het ware zoveel mogelijk in contact te staan met de aarde en zoeken naar het evenwicht tussen geven en nemen van de aarde.
De dag hierna heb ik in alle vroegte de ferry gepakt naar Picton en vanaf daar de bus via Nelson naar Motueka gepakt. Rondom Nelson en Motueka zijn er allerlei meerdaagse wandelingen te maken. Je ziet dan ook veel mensen die speciaal daarvoor hierheen komen. Ik heb het idee dat deze dorpen alleen kunnen bestaat doordat de nationale parken en wandelingen er zijn want alle toerische activiteiten zijn hierop gericht. Verder is er weinig te beleven en in de winter is er dan ook bijna niets te doen, heeft de eigenaar van het hostel mij verteld.
Morgen dus door naar Frans Josef om daar de natuur van verschillende oogpunten te aanschouwen. Daarna ga ik denk ik door naar Milford Sounds en Queenstown. Op 6 februari vlieg ik terug naar Australie, dus er zit wel wat tijdsdruk achter. Helaas zit er tijdsdruk achter, want N-Zeeland is een erg mooi land waar ontzettend veel te zien en te doen is.

Voor nu de groeten en ik zal proberen later vandaag wat foto's te uploaden.

Cheers!