Na zo'n 3 maanden door Australie en NZ te hebben rond gezworven ben ik dan toch echt begonnen aan de oostkust. Deze zou ik na mijn aankomst afgelopen november eigenlijk als eerste gaan doen. Maar plannen veranderen nogal snel als je aan het backpacken bent.

Op 12 februari ben ik in de Greyhound bus gesprongen richting mijn 1e stop: Port Macquarie. De Greyhound bus is een hop-on, hop-off bus waarvoor ik een oostkust pas heb gekocht. Ik kan de gehele oostkust met de Greyhound bus reizen en op- en afspringen waar en wanneer ik wwil, met als voorwaarde dat je dezelfde richting ingaan: omhoog richting Cairns in mijn geval.
Port Macquarie is een klein havenstadje, wat bekend staat als de bodyboarding hoofdstad van Australie. Voor degene die het niet weten; een bodyboard is het kleine plankje waar je niet op staat maar met je bovenlichaam opligt om zo een golfje meer te pikken. Het hostel waar ik verbleef was heel relaxt, inclusief zwembad en een joekel van een tv en heet Ozziepozzie. Geen idee hoe ze bij die naam komen. In Port Macquarie is opzich niet zo heel veel te doen. Vandaar dat ik een fiets gehuurd had van het hostel om zo een tochtje te maken naar de vuurtoren. Langs het strand af ben ik naar de vuurtoren gefietst, met een paar kleine tussenstops. Toen ik bijna bij de vuurtoren was, besloot ik even te stoppen voor een lunchbreak. Terwijl ik zat te eten, kwam er een hagedis voorbij gescharreld die in mijn optiek vrij groot was. Alsof het aan de steroiden had gezeten. Blijkbaar was ik de enige, want de mensen die ook zaten te eten keken er niet eens van op. Nadat ik de vuurtoren had bezichtigd, besloot ik een kijkje te nemen bij het koalaziekenhuis. Hier vangen ze gewonde en zieke koala's op. Het ziekenhuis wordt door louter vrijwilligers gerund, met name gepensioneerden die toch nog wat nuttigs willen doen in hun vrije tijd. Na de nodige ooh's en aah's te hebben gehoord, vond ik het wel welletjes. Er zijn genoeg mensen die direct smelten als ze een koala zien. Ik persoonlijk vind er wat minder aan, ze slapen zo'n 19 uur per dag en de andere uren besteden ze aan eten en rusten. De reden dat ze zoveel slapen zit in hun dieet: ze eten alleen eucalyptus bladeren die weinig voedingsstoffen bevatten. Om hun energieverbruik te beperken moeten ze dus veel slapen. Kortom, nogal saaie beesten als je t mij vraagt.

Na Port Macquarie was het de beurt aan de beroemde toeristenmekka genaamd Byron Bay. En ik moet zeggen, het maakt zijn reputatie voor een groot deel toch waar. Mooie en grote stranden, goeie zee met prima golven voor de surfers en een aantal prettige kroegen dragen bij aan het nachtleven. Daarnaast hangt er een ontzettend relaxte sfeer en zie je overal straatmuzikanten hun ding doen. Niks is te gek en alles kan, is zo'n beetje het motto. De meeste mensen die je ziet overdag zijn aan het bijkomen van de avond van te voren. Toch is er verder qua bezienswaardigheden niet zo heel veel te zien. Wederom een vuurtoren die ik bezocht heb maar behalve dat is er weinig. Dan is er ook nog het dorpje Nimbin, wat het Amsterdam van Australie wordt genoemd. Een kleine hippie gemeenschap die nogal van een pretsigaretje houd en ook koekjes bakt met speciale ingredienten. Het gehucht zelf is maar 1 straat, maar terwijl je daar over straat loopt wordt er van alle kanten spul aangeboden. Wel leuk voor een bezoekje maar niet meer dan dat. Vandaar dat ik er zelf ook niet ben geweest, aangezien alle verhalen hetzelfde waren kan ik er zo ook een prima beeld van schetsen. In Byron ben ik ongeveer een week gebleven. Een week gevuld met stappen, uitkateren, tussendoor nog een paar uurtjes surfen en nog een kroegentocht tussendoor. Allemaal leuk en aardig, maar zeker niet goedkoop. Ik ben genoeg mensen tegengekomen die in eerste instantie een weekje zouden blijven in Byron en uiteindelijk een maand bleven. Dan geef ik mijn geld toch liever aan een aantal andere dingen uit. Dus na Byron Bay was het de beurt aan Surfers Paradise.

Laat de naam je niet misleiden, volgens de Lonely Planet zijn de surfers naar betere oorden vertrokken en is het Paradijs tragisch verdwenen. Denk aan een blauwe zee, een ietwat smal strand met daarnaast een rij wolkenkrabbers. Ook zijn de golven nou niet echt voor de betere surfer, dus als je het mij vraagt moet er toch echt wat aan de naam gedaan worden. Ook in Surfers' zijn er talloze clubs en disco's die allemaal de beste aanbieding hebben en het goedkoopste bier. Het hostel waar ik verbleef was meer een soort holidayapartment block. Iedere dormroom had 8 bedden en een eigen keukentje en badkamer. Ook hier hing een erg relaxte sfeer. Daarnaast was de filmcollectie enorm, wat erg van pas kwam op de 2e dag, toen het bijna de hele dag regende en we spontaan een filmmarathon organiseerde. Ook werd er 's avonds een film gedraait op een groot scherm wat boven het zwembad hing, zodat je tijdens je nachtelijke duik nog een filmpje kon meepikken. In Surfers' was er verder niet veel te zien, ik heb een wandeling door het centrum gemaakt en een oorlogsmonument bezichtigd (die je overigens in bijna elk stadje tegenkomt, net als een botanische tuin).

Vanuit Surfers Paradise ging mijn reis naar Brisbane, de grootste stad aan de oost-kust. Het is kleiner dan Melbourne maar toch nog vrij druk. Het komt op mij over aan een leuke stad om te wonen en te werken maar voor de backpacker is er weinig te doen (lees: weinig gratis leuke dingen te doen). Gelukkig zat ik in een hostel waar een bar in de kelder zat en er dagelijks leuke aanbiedingen waren. Zelf had ik van te voren al een pakket geboekt met 2 overnachtingen in het hostel, een shuttlebus naar The Australia Zoo en 2 ontbijtjes voor een goeie prijs. Zeker toen bleek dat de jongeman achter de receptie de coupons niet helemaal snapte en mij een paar gratis bier en ontbijtjes teveel meegaf. Hier kwam ik zelf pas later achter, anders had ik ze natuurlijk direct terug gegeven (ahum). The Australia Zoo is de dierentuin van de wijlen Steve 'Crocodile hunter' Irwin. En ik moet zeggen, het is een prachtige dierentuin. Mooi aangekleed en veel verschillende dieren. Enig minpuntje was dat ze geen haaien en ander zeeleven hadden. Maar ze zijn dan ook nog volop aan het bouwen. Daarentegen was er wel een krokodillenshow en allerlei andere activiteites gedurende de dag, zoals olifanten voeren. Ook is er een klein museum gewijdt aan Steve. Later die dag nog de bar ingedoken met een Engelsman en daar nog bijna de quiznight gewonnen samen met 2 Aussies. Helaas ging de prijs van 100 dollar aan onze neus voorbij. Daarentegen waren de mixdrankje deze avond 3 dollar, wat de pijn verzachtte.

Na Brisbane weer de Greyhound bus in gesprongen en bij Noosa uitgestapt. Wat een stadje aan het strand is (verrassing!). Noosa ligt aan de rand van een nationaal park en de Noosa river, waar je kanotochten kunt doen en tussendoor in een tentje mag slapen. Dus nadat we in de bar van ons eigen hostel de zoveelste wet t-shirt competitie hebben aanschouwd (voorheen al in Sydney en Byron), was het de buurt aan een 3 daagse, 3 nachten kanotocht/bushcamp. Ja de Aussies zijn nogal bedreven in wet t-shirt competities en de dames die eraan meedoen doen er maar wat graag aan mee, zeker als de hoofdprijs 300 dollar bedraagd. Maar goed, de kanotocht dus. Het bleek gewoon een kamp te zijn waar alles al klaar stond, tentjes al opgezet, keuken, tv, pooltafel en een groot kampvuur. Dit vonden wij natuurlijk erg vervelend. En met wij bedoel ik 2 Denen, een Zwitser, een NLse meid en ik. We hadden elkaar in Noosa ontmoet en hadden allemaal het plan om deze bushcamp/kanotocht te gaan doen. De eerste nacht zouden we in een kruising tussen een bed en een hangmat slapen, om de 2 daaropvolgende nachten in een tentje te gaan slapen. Nou was het bushcampen in de zin dat het in de natuur is. Maar wel op een camping, waar er ook Aussies wonen. Sommigen zelfs het gehele jaar door. Nou bleek iemand van onze 'groep' een van deze Aussies gesproken te hebben, waardoor we uitgenodigd waren om later op de avond daar een drankje te komen doen. Dit konden we natuurlijk niet afslaan en wat volgende waren 2 ontzettend gezellige avonden, gevuld met alcoholische versnaperingen en gezever. Overdag stond er een kanotocht van een paar uur op het programma over de Noosa rivier. Het bleek een rustige rivier te zijn, maar wel een die beinvloed wordt door de getijden. En natuurlijk hadden we de stroming op de heen- en terugweg tegen. Afijn, het was goed weer dus waar zeur ik over. Op de 3e en laatste avond stond er een verrassing op het programma. Een van de Aussies die op de camping woonde had een karoakeset laten bezorgen door zijn zoon. Hij bleek over een vrije goede stem te beschikken en daarnaast is hij een verdienstelijke fotograaf. Hij had zelfs de moeite genomen om een afscheidscadeautje voor ons te maken: ieder van onze groep kreeg een boekje met wat foto's van dieren die hij in de omgeving genomen had (inclusief een 6 meter lange Python) plus wat foto's die ze op de 1e avond genomen hadden. Zelden heb ik me direct zo welkom gevoeld op een plek als hier. Ze zijn maar wat blij met gezelschap en al na 5 minuten beschouwen ze je als een vriend. Al met al een van de hoogtepunt van mijn trip tot nu toe!

Na Noosa ging de trip verder naar Rainbow beach, vanwaar ik mijn Fraser Island 4wd self-drive tag along safari zou gaan doen. Het komt erop neer dat je met een groep in een 4x4 jeep mag crossen over het strand en in binnenwegen die vrij moeilijk begaanbaar kunnen zijn op een aantal stukjes. We waren met 4 auto's, dus ongeveer 32 man plus de gids. Het originele plan was om 2 nachten te kamperen op Fraser Island maar doordat er veel regenval was de dagen van te voren plus een kleine cycloon besloten ze ons onder te brengen in een hostel op het eiland. Aangezien Fraser Island een groot zandeiland is, waren een aantal wegen onbegaanbaar en moest er dus veel geimproviseert worden door onze gids. De gids was een type surfdude/hippie met lange dreadlocks en menig tatoeage.
Overdag dus crossen over het strand en over zandwegen, meertje bezoeken, zwemmen en 's avonds zelf koken en daarna menig drankje degusteren. De goon vloeide rijkelijk. Ik weet niet of ik het begrip 'goon' al heb uigelegd, dus hier nog effe snel. Goon is de backpackersdrank; het is de goedkoopste wijn die je kunt vinden en die verpakt zit in een grote zak met tapje, die weer in een doos zit. Kortom; het kan ervoor zorgen dat je rare dingen doet.
Helaas ging het bij ons de laatste dag mis; de bestuurster kon de auto na een scherpe bocht niet onder controle houden en voordat ik het wist stonden we tegen een boom aan. Gelukkig ging het niet hard dus de personele schade bleef beperkt tot 2 kleine whiplashes bij 2 dames. Door het slechte weer waren de condities verre van ideaal en in de bocht lag nogal veel los zand waardoor de auto moeilijk te controleren was; de auto voor ons vertelde later dat ze dezelfde boom op een haar na gemist hadden. DIt gebeurde in de ochtend, wat ervoor zorgde dat de rest van de dag in het water lag en we moesten wachten op de vervangende auto. Daarnaast moest de politie en de ambulance eraan te pas komen. Voorafgaand aan de trip zeiden ze dat mocht je crashen, dit dikwijls niks uitmaakt qua kosten. Dit bleek dus niet geheel waar te zijn en we moesten dus dokken. De verzekering die in het pakket zat bleek alleen voor een eventuele 3e partij te gelden en dus niet bij een dergelijke botsing tegen een boom. De eigenaar van de auto's (die ook de gidsen betaalt en verbonden is aan het hostel die ook in het pakket zit) wilde ons wijsmaken dat hij zijn auto's niet kan verzekeren omdat deze dus over Fraser Island heen crossen. Afijn, ik zal het gehele verhaal niet gaan typen want dan ben ik morgen nog bezig, al met al heeft de hele groep moeten betalen voor de schade want dit stond in een van de formulieren die iedereen heeft moeten ondertekenen. Toch ben ik er vrij zeker van dat we een oor zijn aangenaaid en dat de eigenaar van de auto's een, in zijn ogen, mooi extratje heeft verdient. De Fraser Island trip was echt waanzinnig vet, jammer dat dit voor een wrange nasmaak heeft gezorgd.

En nu heb ik alweer een week mogen vertoeven bij Graeme en Erna Sharpe, wat vrienden zijn van de familie Ribot die ik van thuis ken. Een ontzettend aardig stel, wat half NL en half Aussie is, met een schitterend huis in Hervey Bay. De afgelopen dagen heb ik meegeholpen met karweitjes in en rondom het huis en regelmatig een potje pool gespeeld met Graeme, de man des huizes. Op het moment ben ik op zoek naar een baan in het fruitplukken, maar het seizoen is nog niet overal begonnen. Daarnaast trekt er nu een flink regenfront over de oostkust waardoor het werk in deze sector stil ligt. Gister ben ik met Graeme naar het nabijgelegen plaatsje Childers gegaan om daar rond te vragen of er werk is. Niks op het moment, helaas. Ook hebben we een monument bezocht, wat is opgezet ter nagedachtenis aan de slachtoffers van een grote brand in een hostel in 2000. Bij deze brand, die opzettelijk was aangestoken, zijn 15 backpackers om het leven gekomen. Dit was indrukwekkend om te zien. De afgelopen dagen ben ik ook ingeleerd in de Australische National Rugby League. en ik moet zeggen dat het een erg fijne sport is om naar te kijken, het is snel, geen gezeur over overtredingen en beslissingen van scheidsrechters (mede doordat ze hier wel herhalingen mogen zien en op basis daarvan oordelen) en de sfeer is lekker. Ik moet zeggen dat het ontzettend fijn was om een weekje uit het echte backpackersleven weg te kunnen zijn. Helemaal als je iedere avond een ontzettend lekker diner mag verorberen met een glaasje wijn of een biertje. Waarvoor dank aan Erna en Graeme.

Morgen pak ik de bus naar Airlie Beach, een rit die zo'n 12 uur duurt. Gelukkig begint hij om 9 uur 's avonds en kan ik in de bus slapen en zo ook een nachtje accommodatie besparen. Ben ik even blij dat ik een van de personen ben die wel in een bus/vliegtuig/trein kan slapen. In Airlie Beach ga ik een 2 nachten/2 daagse zeiltocht doen op wat blijkbaar een partyboat is, tussen de Whitsundays eiland door. Ook dit zijn zandeilanden en als je op Whitsundays googled krijg je verschillende schitterende foto's te zien. Je kunt dus zeggen dat ik er ontzettend veel zin in heb. Hierna ga ik mijn geluk wat noordelijker beproeven en daar proberen een job te vinden.

Voor nu is er weinig meer te vermelden en ik heb wel weer even genoeg getypt dacht ik zo.

Cheerio!