Laat ik dit reisverslag maar beginnen met een kleine verontschuldiging aan mijn trouwe lezersschare voor het lange wachten op het nieuwste reisverslag.Reden hiervoor is dat ik eigenlijk vrij weinig gedaan heb sinds het laatste reisverslag.

Na Hervey Bay ben ik naar Airlie Beach gegaan, waar ik een 2 daagse boottrip heb gedaan. Deze bestonduit 2 dagen met 2 overnachtingen op de boot. Het was erg tof en gezellig. Klein minpuntje was het weer, wat nogal tegen zat. Het regende dat het goot en het leek zowaar een klein beetje op Nederland. Vanuit Airlie Beach vertrekken dagelijks boottrips naar The Whitsundays. Dit zijn een aantal zandeilanden die bestaan uit ontzettend puur zand, wat spierwit is door het hoge gehalte 'silicon', wat volgens mij silicium is. Je kunt er zelfs je tanden mee poetsen en er is mij verteld dat dit zand is gebruikt om de Hubble telescoop te slijpen. Tel hierbij azuurblauw water, palmbomen en een boot voor backpackers op en je begrijpt dat de trip een groot succes was. We vertrokken op dag 1 om 15.00 vanuit Airlie Beach naar een baai wat blijkbaar een broedplaats is voor hamerhaaien. Dit was de plaats waar we voor anker gingen voor de nacht. Hier werd er dus niet gezwommen in de zee maar gelukkig was er een Jacuzzi aan boord. De crew aan boord deed hun best om er een feestje van te maken en dit is dan ook aardig gelukt. Op dag 2 was Whitehaven Beach de eerste stop. Na een korte wandeling door de bebossing op het eiland kwamen we uit op Whitehaven Beach. Hier zwommen de lemonsharks en de pijlstaartroggen vrij rond. Gelukkig waren zij banger van ons dan andersom. Na deze stop vertrok de boot naar de volgende baai waar er kon worden gesnorkeld. Maar je kon ook voor een klein bedrag een introductieduik doen, waar ik voor gekozen heb. En het was amazing, echt ontzettend vet en het duikvirus heeft mij wel behoorlijk aangestoken kan ik zeggen. Helemaal nadat een Zweed na de duik zei dat het niet zo bijzonder was doordat de zichtbaarheid nogal laag was. Ik had de tijd van mijn leven gehad, en toen bleek dus dat het nog mooier kan zijn. Die avond was het de partynight van de trip, gevuld met slechte seksueel getinte spelletjes en omkleedpartijen. Om van de vele drank maar niet de spreken. Dus de volgende dag met een bonkend hoofd duik nummero 2 doen, die ook vrij vet was. Blijkt dat de pure zuurstof die je gebruikt voor duiken het ideale medicijn is voor hoofdpijn. Weer iets zeer nuttigs geleerd. Helaas was de trip hierna ten einde en helaas was de regen nog niet gestopt.
En toen wist ik nog niet eens dat ik nog 3 dagen in Airlie Beach vast zou zitten doordat alle wegen overstroomt waren door de hevige regenval. Aangezien er in Airlie Beach niet veel te doen is behalve een tour doen naar de Whitsundays, heb ik 3 dagen lang niks gedaan. En wat doe je als je, je de hele dag verveeld? Precies, je gaat ‘s avonds naar de kroeg om de dag toch maar goed af te sluiten. Ik kan vrij trots zeggen dat dat de 1e keer Macdonalds was sinds een maand of 2,3 ondanks het leven op een backpackersbudget. En ik geloof dat dat mij weer genezen heeft van het MacD-virus voor een paar maanden.

Na een aantal dagen toch een bus gevonden die niet ramvol zat en die ook daadwerkelijk reed richting Townsville, mijn volgende stop. Townsville is een voor Aussie begrippen kleine stad, wat in NL een enorme stad is natuurlijk. In Townsville zelf is niet zo bijzonder veel te beleven maar het nabij gelegen Magnetic Island, wat ook wel Maggie Island wordt genoemd, zorgde voor genoeg vertier. Het Great Barrier Reef ligt rondom het eiland en het eiland zelf heeft een wat Tropische uitstraling. Allerlei papegaaien, palmbomen en wat verlaten bunkers en afweergeschut wat de Japanners moest afstoppen was te vinden op he eiland. Ik verbleef in een hostel wat een wildlife sanctuary heeft, waar je krokodillen, hagedissen, vogels en natuurlijk koala's kunt knuffelen.

Na 2 dagen op Maggie Island was het wel weer genoeg. Het was tijd om mijn zoektocht naar een baan weer op te pakken. En dankzij Roos, die ik op Fraser Island heb ontmoet, ben ik belandt in een plaatsje genaamd Ayr. Roos was hier al een tijdje aan het hokken in een working hostel. Dit is een hostel die contacten heeft met de lokale boeren en zo werk voor je kan vinden. Dus ik belde dit hostel op en vroeg hoe het met de werkgelegenheid gesteld was. Bleek dat dit toentertijd nog op gang moest komen, maar dat dit over een weekje of 2 beter moest worden. Nu is het principe zo dat degene die er het langste zijn, het eerste gekozen worden om de beschikbare banen te vervullen. Omdat ik nog wel geld genoeg had om het nog een tijdje uit te kunnen zingen besloot ik het erop te wagen en naar Ayr te reizen. En in de Bus naar Ayr heb ik een wereldreiziger van de bovenste plank ontmoet. De beste man moest nog 6 landen bezoeken om zijn wereldreis te be-endigen. Hij heeft dan elk land in de wereld bezocht. En dit heeft hem tot nu toe 3 jaar en 3 maanden gekost (toen ik hem ontmoette). Dit doet hij natuurlijk niet alleen van zijn eigen centjes. Nee, hij maakte een documantaire voor Discovery Channel en/of National Geografic genaamd Graham's World. Hij leefde van 100 pond per week, deed aan hardcore couchsurfing en van giften van de mensen die hij tegenkwam. Voor degene die er onbekend mee zijn; couchsurfen is een (internet)fenomeen waar mensen hun bank aanbieden voor mensen die een plekje zoeken om te slapen. Degene de de bank gaan beslapen kan er dan een tegenprestatie voor doen, zoals eten koken of iets dergelijks. Allemaal in het teken van het ontmoeten van nieuwe, interessante mensen.

De eerste 2 weken in Ayr heb ik 2,5 dag gewerkt en zo nog enigszins kiet kunnen spleen. Maar wat toen misschien nog wel belangrijker was, was het maken van nieuwe vrienden. We hadden een toffee groep met Roos, Chris (Duitser), Lloyd (Zuid Afrika), Camille (UK) en Jade (UK). De legendarische dineravonden volgden elkaar in rap tempo op: Spag Bol-, Mexican-, BBQ-night noem het maar op. Verder vulden we de dagen met poolen, zwemmen, volleyballen, in de zon chillen, bier drinken en wat er maar voor handen was. Inmiddels zijn er al een aantal van deze groep vertrokken maar deze worden eigenlijk weer vervangen door de nieuwe aanwas van gezellige mensen. Ook hadden we elke avond een filmavond, waarin de meest epische films de revu hebben gepasseerd. Het blijkt dat ik een van de weinige backpackers ben zonder een laptop, harddrive of smartphone met internet want werkelijk iedereen heeft wel iets van elektronica bij. Dus onze flmcollectie groeit nog elke dag. Hier moet ik wel bij zeggen dat op het moment het gewoon te koud wordt ‘s avonds om een film te kijken (de tv-kamer is buiten) want het koelt af tot zo'n 10-15 graden in de nacht. Wat voor mij persoonlijk gruwelijk koud is.

Intussen ben ik behoorlijk fulltime aan het werk op 2 verschillende farms. Het is voornamelijk aubergines plukken, maar ook komkommers. Dit gaat als volgt: er rijdt een tractor naast het veld met een aanhanger. Er hangt een lopende band over het veld waar wij de aubergines, die wij van de bosjes afknippen met een tang, opgooien. Ze belanden dan in grote plastic bakken die achterop de aanhanger staan. De aubergines worden dan op de boerderij meteen verpakt in dozen en zo aan de supermarkten worden doorverkocht. Dit doe ik nu al zo'n maand en waarschijnlijk nog een maandje meer. Het is backbreaking werk en de pijnstiller speciaal voor rugpijn zijn dan ook erg welkom en worden ook veelvuldig geconsumeerd in het hostel. Dus mijn dagen zien er nu als volgt uit: Werken van 8 tot half 6, eten koken, lunch maken, chillen voor een uurtje of 2 en dan slapen. Dit heb ik zo'n 30 dagen non-stop gedaan voordat ik eindelijk een vrije dag had. En op die vrije dag heb ik een Australische verkoudheid te pakken gekregen, terwijl het hier nog zo'n 20 graden overdag. Misschien ben ik iets te goed geacclimatiseerd aan het warme weer. Gelukkig krijg ik door het werk wel gratis komkommer en aubergine mee. Nou kan ik met komkommer wel overweg, maar aubergine is mij nog vreemd. Dus mocht er nog iemand zijn met een lumineus goed aubergine-gerecht, laat deze dan graag achter in de reacties. Dan help je niet alleen mij geld besparen en mij culinaire kookboek uit te breiden, maar kun je ook je eigen kookkunsten delen met de andere lezers ?. Typisch gevalletje van een win-win situatie dacht ik zo.
En dat is het eigenlijk wel zo'n beetje op het moment. Werken in een klein boerenstadje genaamd Ayr waar er naast werken niet heel veel te beleven is. Dit is mijn tijdelijk thuis weg van thuis, waar het licht uitgaat om 10 uur zodat iedereen die moet werken kan slapen. En het is verdorie nog nodig ook...
O ja voor degene die het nog niet weten, mijn originele plan was om op 1 mei weer terug te gaan naar NL, dat is niet gelukt. Dus nu wordt het wellicht november voordat ik weer voet zet in NL. Ik wil namelijk na Australie graag nog even een deel van ZO-Azie doen omdat ik daar veel geode verhalen over heb gehoord. Dus dat is het plan voor nu althans, maar dat kan altijd nog veranderen ;)